Κάθεσαι μπροστά στο ημερολόγιό σου και νιώθεις το γνώριμο σφίξιμο στο στήθος. Οι στόχοι που έγραψες με ενθουσιασμό πριν λίγες μέρες, τώρα σου μοιάζουν με ένα ασήκωτο βουνό που δεν μπορείς να ανέβεις. Αναγνωρίζεις ότι οι δεσμεύσεις σου «δεν βγαίνουν» στο πρόγραμμα, ότι ο χρόνος δεν φτάνει και ότι η ενέργειά σου έχει ήδη αρχίσει να σε εγκαταλείπει. Αυτή η παραδοχή δεν είναι ήττα. Είναι η πρώτη στιγμή που αρχίζεις να κοιτάς την αλήθεια της ζωής σου κατάματα και να καταλαβαίνεις ότι η πραγματικότητα απαιτεί έναν άλλο ρυθμό. Η απογοήτευση που νιώθεις δεν οφείλεται στην έλλειψη ικανότητας, αλλά στο γεγονός ότι προσπαθείς να χωρέσεις μια ιδανική εικόνα μέσα σε μια αληθινή, απαιτητική καθημερινότητα.

Πριν πιέσεις τον εαυτό σου για το «περισσότερο», οφείλεις να δεις προσεκτικά τον χάρτη της πραγματικότητάς σου. Ένας στόχος δεν επιβιώνει ποτέ αν δεν έχει τον απαραίτητο ζωτικό χώρο για να αναπνεύσει. Πόσο χρόνο έχεις πραγματικά διαθέσιμο ανάμεσα στις υποχρεώσεις σου; Ποιοι είναι οι ρόλοι σου ως επαγγελματία, γονέα ή συντρόφου και πόση ενέργεια σου καταναλώνουν καθημερινά οι σχέσεις σου; Αν αγνοήσεις την κούρασή σου, το άγχος της δουλειάς ή τις ανάγκες των ανθρώπων σου, ο στόχος σου θα γίνει σύντομα μια πηγή ενοχών. Η ειλικρίνεια με τον εαυτό σου είναι η βάση για κάθε αλλαγή που αντέχει στον χρόνο, γιατί μόνο πάνω στην αλήθεια μπορείς να χτίσεις κάτι που δεν θα καταρρεύσει στην πρώτη δυσκολία.

Για να καταλάβεις αν ένας στόχος είναι ρεαλιστικός, πρέπει να σταματήσεις να τον βλέπεις σαν μια γενική ιδέα και να τον μετρήσεις με τα εργαλεία της καθημερινότητας. Ο ρεαλισμός δεν είναι θεωρία, είναι πράξη. Αυτό σημαίνει να ορίσεις συγκεκριμένο χρόνο μέσα στην εβδομάδα σου και να περιγράψεις τα πολύ συγκεκριμένα βήματα που θα κάνεις. Αν η επιθυμία σου είναι «να διαβάζω περισσότερο», μετέτρεψέ την σε «θα διαβάζω πέντε σελίδες την Τρίτη και την Πέμπτη στις εννέα το βράδυ». Αν η πράξη σου δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα δεκάλεπτο μέσα στην ημέρα σου, τότε παραμένει μια ευχή που απλώς θα σου προσθέτει πίεση. Ο ρεαλισμός μετριέται με λεπτά και με την ευκολία της πρώτης κίνησης.

Μην προσπαθείς να κατακτήσεις όλη τη χρονιά από τώρα, γιατί το «για πάντα» τρομάζει το μυαλό και γεννά την αναβλητικότητα. Χρησιμοποίησε την τεχνική του «σπασίματος» και δες μόνο τις επόμενες τέσσερις με έξι εβδομάδες. Διάλεξε ένα πολύ μικρό κομμάτι της αλλαγής που επιθυμείς και δεσμεύσου μόνο γι’ αυτό μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου. Όταν ο χρονικός ορίζοντας μικραίνει, η πίεση υποχωρεί και η συνέπειά σου βρίσκει τον χώρο που χρειάζεται για να αναπτυχθεί. Είναι προτιμότερο να πετύχεις κάτι μικρό για έναν μήνα, παρά να ονειρεύεσαι κάτι μεγάλο που δεν θα ξεκινήσεις ποτέ. Η σταθερότητα είναι η μεγαλύτερη νίκη και χτίζεται πάντα σε μικρές, ελεγχόμενες περιόδους.

Πρέπει επίσης να θυμάσαι ότι κανένας στόχος δεν επιτυγχάνεται σε κενό αέρος, αποκομμένος από το περιβάλλον σου. Χρειάζεται να μιλήσεις με τους ανθρώπους γύρω σου, την οικογένεια ή τους συνεργάτες σου, ώστε να τους εξηγήσεις τι προσπαθείς να κάνεις και γιατί είναι σημαντικό για σένα. Όταν κρύβεις τις προσπάθειές σου ή όταν τις επιβάλλεις με ένταση, δημιουργείς άμυνες στους άλλους. Όταν όμως τους βοηθάς να καταλάβουν τον ρυθμό σου και τους ζητάς τη στήριξή τους, τους μετατρέπεις σε συμμάχους. Η καθαρή επικοινωνία προστατεύει τις σχέσεις σου από την εσωτερική ένταση που συχνά φέρνει η προσπάθεια για αλλαγή και κάνει την πορεία σου πιο ανάλαφρη.

Οι ρεαλιστικοί στόχοι λειτουργούν ευεργετικά για όλο το σύστημα της ζωής σου, σαν μια βαλβίδα αποσυμπίεσης. Σημαίνουν λιγότερα νευρικά ξεσπάσματα επειδή «δεν πρόλαβες», λιγότερες απογοητεύσεις και μια καθημερινότητα με περισσότερη συνεργασία και κατανόηση. Όταν εσύ δεν πιέζεσαι παράλογα για να φτάσεις σε ένα ανέφικτο πρότυπο, το κλίμα στο σπίτι και στη δουλειά ηρεμεί αυτόματα. Οι γύρω σου αρχίζουν να βλέπουν έναν άνθρωπο που πατάει γερά στη γη, που σέβεται τις αντοχές του και που ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στην εξέλιξη και την ηρεμία. Η δική σου ισορροπία είναι το δώρο σου προς το σύστημα που σε περιβάλλει.

Σε προσκαλώ σήμερα να κάνεις μια γενναία και ειλικρινή κίνηση προς τον εαυτό σου. Πάρε εκείνον τον στόχο που σε πιέζει από την αρχή του χρόνου και «κόψε» τον ακριβώς στη μέση. Μην φοβηθείς ότι θα μείνεις πίσω. Αντίθετα, κάντον τόσο μικρό και απλό, ώστε να μπορείς να τον εφαρμόσεις πραγματικά μέσα στις επόμενες εβδομάδες χωρίς να θυσιάσεις την ηρεμία σου. Αυτή η μικρή, ρεαλιστική νίκη θα σου δώσει την αυτοπεποίθηση και την ενέργεια που χρειάζεσαι για να συνεχίσεις τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Ο ρυθμός που σέβεται τη ζωή σου είναι ο μόνος ρυθμός που θα σε οδηγήσει στον προορισμό σου.

Στόχος με νόημα είναι κάτι που, αν δεν το πετύχω, θα μου λείψει – όχι κάτι που «πρέπει» να κάνω.