Οι συσκέψεις που τρώνε την εβδομάδα

Γράφει ο Γιώργος Δεληκώστας, Mentor – L&B Coach

Παρασκευή απόγευμα. Ανοίγει το ημερολόγιο της εβδομάδας και μετρά: δεκαεννέα συσκέψεις. Οι μισές είχαν ενδιαφέρον, οι υπόλοιπες ήταν ενημερώσεις που θα χωρούσαν σε ένα email. Η δουλειά για την οποία πληρώνεται, αυτή που θέλει σκέψη και ησυχία, έγινε το βράδυ στο σπίτι.

Κουρασμένος στοχασμός στο γραφείο

Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, δεν είσαι ο μόνος. Και το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα ότι κάνεις κακό προγραμματισμό.

Η σύσκεψη ως ασφάλεια

Οι συσκέψεις δεν πολλαπλασιάζονται πάντα επειδή υπάρχει πραγματική ανάγκη συνεργασίας. Μερικές φορές εξυπηρετούν ανάγκες που δεν λέγονται ανοιχτά.

Μια σύσκεψη μπορεί να μοιράζει την ευθύνη: αν η απόφαση βγει λάθος, την πήραμε όλοι μαζί. Μπορεί να δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι προχωρά, ακόμη κι όταν δεν προχωρά τίποτα. Μπορεί επίσης να αναβάλλει μια δύσκολη συζήτηση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, γιατί μέσα στην ομάδα όλα λέγονται πιο γενικά.

Υπάρχουν, βέβαια, και αποφάσεις που χρειάζονται πραγματικά συλλογική σκέψη. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η συλλογικότητα γίνεται τρόπος αποφυγής της προσωπικής ευθύνης.

Με άλλα λόγια, ορισμένες συσκέψεις δεν γίνονται για να παρθεί μια απόφαση. Γίνονται για να μην χρειαστεί να την πάρει κανείς μόνος του.

Το κόστος που δεν φαίνεται

Μια ωριαία σύσκεψη με οκτώ ανθρώπους δεν δεσμεύει μία ώρα εργασίας. Δεσμεύει οκτώ ανθρωποώρες. Και αυτό χωρίς να υπολογίσουμε τον χρόνο προετοιμασίας και όσα χρειάζεται να γίνουν μετά.

Υπάρχει όμως και ένα λιγότερο ορατό κόστος: η διακοπή.

Η δουλειά που απαιτεί συγκέντρωση χρειάζεται συνεχόμενο χρόνο. Όταν το ημερολόγιο είναι κομματιασμένο σε μικρά διαστήματα ανάμεσα σε συσκέψεις, γίνεται δυσκολότερο να ασχοληθείς ουσιαστικά με ένα σύνθετο πρόβλημα, να σκεφτείς, να δημιουργήσεις ή να σχεδιάσεις.

Και τότε συμβαίνει κάτι παράδοξο. Οι άνθρωποι περνούν ολόκληρη την ημέρα στη δουλειά, αλλά αναζητούν χρόνο εκτός ωραρίου για να κάνουν τη δουλειά τους.

Δεν είναι απαραίτητα θέμα ατομικής παραγωγικότητας. Είναι και θέμα του τρόπου με τον οποίο ο οργανισμός διαχειρίζεται τον χρόνο και την προσοχή των ανθρώπων του.

Τρεις ερωτήσεις πριν από κάθε πρόσκληση

Πριν οργανώσεις την επόμενη σύσκεψη, δοκίμασε να απαντήσεις σε τρεις ερωτήσεις.

Πρώτον, τι χρειάζεται να προκύψει από αυτή τη συνάντηση; Μια απόφαση; Μια λύση; Μια κοινή κατανόηση ενός προβλήματος; Αν πρόκειται απλώς για τη μετάδοση πληροφοριών, ίσως μια σύντομη γραπτή ενημέρωση να είναι αρκετή.

Δεύτερον, ποιοι χρειάζεται πραγματικά να συμμετέχουν; Όχι ποιοι θα ήθελαν να γνωρίζουν τι συμβαίνει, αλλά ποιοι μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στο αντικείμενο της συνάντησης. Οι υπόλοιποι μπορούν να ενημερωθούν για το αποτέλεσμα.

Τρίτον, πόσος χρόνος είναι πράγματι απαραίτητος; Δεν χρειάζεται κάθε σύσκεψη να διαρκεί μία ώρα επειδή έτσι έχουμε συνηθίσει. Μερικές φορές αρκούν είκοσι λεπτά. Άλλες φορές χρειάζεται περισσότερος χρόνος.

Το ζητούμενο δεν είναι να συμπιέζουμε κάθε συζήτηση. Είναι να της δίνουμε τον χρόνο που αξίζει, όχι τον χρόνο που συνηθίσαμε.

Η σύσκεψη που αξίζει

Δεν είναι όλες οι συσκέψεις χάσιμο χρόνου.

Υπάρχουν συναντήσεις που είναι από τα πιο πολύτιμα πράγματα που μπορεί να κάνει μια ομάδα. Όταν χρειάζεται να λυθεί ένα πρόβλημα που κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του. Όταν πρέπει να ακουστούν διαφορετικές πλευρές πριν από μια σημαντική απόφαση. Όταν οι άνθρωποι χρειάζονται ουσιαστική επικοινωνία για να συντονιστούν, να μάθουν ή να χτίσουν εμπιστοσύνη.

Αυτές οι συσκέψεις δεν πρέπει να κοπούν. Πρέπει να προστατευτούν.

Και ακριβώς επειδή είναι πολύτιμες, χάνουν την αποτελεσματικότητά τους όταν το ημερολόγιο γεμίζει με όλες τις άλλες.

Όταν οι άνθρωποι φτάνουν στη δέκατη σύσκεψη της εβδομάδας, μπορεί να είναι ήδη κουρασμένοι, με το μυαλό στις εκκρεμότητες που συσσωρεύονται. Η συνάντηση που θα μπορούσε να αλλάξει κάτι κινδυνεύει να γίνει άλλη μία υποχρέωση που πρέπει να ολοκληρωθεί.

Λιγότερες συσκέψεις δεν σημαίνει απαραίτητα λιγότερη συνεργασία. Μπορεί να σημαίνει περισσότερο χώρο για ουσιαστική συνεργασία.

Η συστημική ματιά: το ημερολόγιο ως καθρέφτης

Το ημερολόγιο ενός οργανισμού μπορεί να λειτουργήσει σαν καθρέφτης του τρόπου με τον οποίο συνεργάζονται οι άνθρωποί του.

Πόσο ξεκάθαροι είναι οι ρόλοι; Ποιος έχει την ευθύνη να αποφασίζει; Πόση εμπιστοσύνη υπάρχει ώστε οι άνθρωποι να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες χωρίς να χρειάζονται διαρκώς επιβεβαίωση;

Όταν για κάθε μικρό ζήτημα απαιτείται μια νέα συνάντηση, αξίζει να αναρωτηθούμε αν το πρόβλημα βρίσκεται πράγματι στην επικοινωνία ή αν κάτι βαθύτερο δεν λειτουργεί σωστά.

Ίσως οι αρμοδιότητες να μην είναι ξεκάθαρες. Ίσως οι άνθρωποι να φοβούνται να αποφασίσουν. Ίσως να έχει δημιουργηθεί η συνήθεια ότι τίποτα δεν προχωρά αν δεν το συζητήσουν όλοι.

Από συστημική σκοπιά, λοιπόν, δεν εξετάζουμε μόνο πόσες συσκέψεις πραγματοποιούνται. Εξετάζουμε τι ανάγκη εξυπηρετούν και ποιες συνθήκες τις κάνουν απαραίτητες.

Και σε προσωπικό επίπεδο αξίζει μια ερώτηση:

Πόσες από τις συσκέψεις που οργανώνω τις χρειάζεται πραγματικά η δουλειά και πόσες τις χρειάζομαι εγώ, για να αισθάνομαι ότι έχω τον έλεγχο;

Εν κατακλείδι

Αυτή την εβδομάδα κάνε ένα μικρό πείραμα.

Διάλεξε μαζί με την ομάδα σου μία επαναλαμβανόμενη σύσκεψη που φαίνεται να έχει χάσει τον σκοπό της. Συμφωνήστε να την παραλείψετε για δύο εβδομάδες και στη θέση της να χρησιμοποιήσετε μια σύντομη γραπτή ενημέρωση.

Στο τέλος ρωτήστε τι έλειψε πραγματικά.

Αν δεν έλειψε τίποτα ουσιαστικό, κερδίσατε χρόνο. Αν έλειψε κάτι, έχετε πλέον καλύτερη εικόνα για τον λόγο που χρειάζεστε αυτή τη συνάντηση και μπορείτε να την επανασχεδιάσετε.

Στις συσκέψεις που θα διατηρήσετε, συμφωνήστε εξαρχής τι θέλετε να πετύχετε. Και πριν ολοκληρωθούν, ξεκαθαρίστε τι προέκυψε, ποιες ενέργειες χρειάζονται, ποιος τις αναλαμβάνει και μέχρι πότε.

Δεν χρειάζεται κάθε συνάντηση να καταλήγει σε απόφαση. Χρειάζεται όμως να έχει λόγο ύπαρξης και να προσφέρει κάτι που δεν θα μπορούσε να προκύψει εξίσου αποτελεσματικά με έναν απλούστερο τρόπο.

Γιατί ο χρόνος μιας ομάδας δεν είναι ανεξάντλητος. Και κάθε ώρα που δίνεται κάπου, αφαιρείται από κάτι άλλο.

Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι να αδειάσουμε τα ημερολόγια. Είναι να τους ξαναδώσουμε νόημα.

«Μια καλή σύσκεψη αφήνει αποτέλεσμα. Μια κακή αφήνει μόνο την επόμενη σύσκεψη.»

Πηγές

  • Perlow, L. A., Hadley, C. N., & Eun, E. (2017). Stop the Meeting Madness. Harvard Business Review.
  • Microsoft (2025). Breaking Down the Infinite Workday. Microsoft WorkLab.
  • Meeting Load Paradox: Balancing the Benefits and Burdens of Work Meetings. Business Horizons.

Γιώργος Δεληκώστας
Γιώργος Δεληκώστας

Mentor και Σύμβουλος Συστημικής Επαγγελματικής & Προσωπικής Ανάπτυξης · Human Evolution Mentor in the AI Age. Το delikostas.gr είναι ο χώρος όπου μοιράζομαι όσα μαθαίνω δουλεύοντας με ανθρώπους.

Γνώρισέ με →

Η μέθοδος

Κάθε κείμενο ανήκει σε μια διάσταση του ανθρώπου

Τα άρθρα οργανώνονται στις πέντε διαστάσεις της δMethod™: σωματική, πνευματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική.

Γνώρισε τη δMethod →    Όλα τα άρθρα →

Ας μιλήσουμε

Αν κάτι από όσα διάβασες σε αφορά, ας το δούμε μαζί

Τα κείμενα ανοίγουν ερωτήματα. Η συνεδρία σε βοηθά να βρεις τις δικές σου απαντήσεις.

Verified by MonsterInsights